
29 بهمن، یعنی تنها 4 روز پس از والنتاین فرنگی روز سپندار مذگان یا اسفندار مذگان
نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان روز عشق به این صورت بوده است
كه در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب می كردند و علاوه بر اینكه ماه ها اسم داشتند،
هریك از روزهای ماه نیز یك نام داشتند. بعنوان مثال روز اول "روز اهورا مزدا"، روز دوم،
روز بهمن ( سلامت، اندیشه ) كه نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی
"بهترین راستی و پاكی" كه باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی "شاهی و
فرمانروایی آرمانی" كه خاص خداوند است و روز پنجم "سپندار مذ" بوده است. سپندار مذ
لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون
با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یك چشم می نگرد
و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان
اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یك بار، نام روز و ماه یكی
می شده است كه در همان روز كه نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب می دادند
متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت كه در ماه مهر،
مهرگان لقب می گرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت
كه در ماه دوازدهم سال كه آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان می گرفتند.
سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است كه هر دو در كنار هم معنا پیدا
می كردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز زنان و
دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می كردند.
ملت ایران از جمله ملت هایی است كه زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته
است، به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتند و با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند.
این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و كلا جهان بینی
ایرانیان باستان است. از آنجایی كه ما با فرهنگ باستانی خود ناآشناییم شكوه و زیبایی این
فرهنگ با ما بیگانه شده است. نقطه مقابل ملت ما آمریكاییها هستند كه به خود جهان بینی
دچار می باشند. آنها دنیا را تنها از دیدگاه و زاویه خاص خود نگاه می كنند. مردمانی كه چنین
دیدگاهی دارند، متوجه نمی شوند كه ملت های دیگر شیوه های زندگی و فرهنگ های
متفاوتی دارند. آمریكاییها بشدت قوم پرستند و خود را محور جهان می دانند.
آنها بر این باورند كه عادات، رسوم و ارزش های فرهنگی شان برتر از سایرین است.
این موضوع در بررسی عملكرد آنان بخوبی مشهود است. بعنوان مثال در حالی كه
این روزها مردم كشورهای مختلف جهان معمولا به سه، چهار زبان مسلط می باشند،
آمریكاییها تقریبا تنها به یك زبان حرف می زنند.
همچنین مصرانه در پی اشاعه دادن جشن ها و سنت های خاص فرهنگ خود هستند.
اطلاع داشتن از فرهنگ های سایر ملل و مرعوب شدن در برابر آن فرهنگ ها دو مقوله
كاملا جداست. با مرعوب شدن در برابر فرهنگ و آداب و رسوم دیگران، بی اینكه
ریشه در خاك، درفرهنگ و تاریخ ما داشته باشد، اگر هم به جایی برسیم،
جایی ست كه دیگران پیش از ما رسیده اند و جا خوش كرده اند! برای اینكه ملتی
در تفكر عقیم شود، باید هویت فرهنگی تاریخی را از او گرفت هویت هر ملتی
در تاریخ آن ملت نهاده شده است.
اقوامی كه در تاریخ از جایگاه شامخی برخوردارند، كسانی هستند كه توانسته اند
به شیوه مؤثرتری خود، فرهنگ و اسطوره های باستانی خود را معرفی كنند
و حیات خود را تا ارتفاع یك افسانه بالا برند. شاید هنوز دیر نشده باشد كه روز عشق
را از 14فوریه ( Valentine ) به 29 بهمن ( سپندار مذگان ایرانیان باستان ) تغییر دهیم .
روز عشق ایرانیان به تموم بچه های ایران زمین مبارک باشه خدا کنه عشقامون آسمونی باشند منظورم عشق های عرفانی نیست نه ، به نظرم می شه عاشق یه آدم زمینی بود اما عشق خدایی داشت من به عشقی می گم آسمونی که تو رو از زمین بلند کنه تو رو وابسته به زمین نکنه پاهات رو از زمین بکنه وصلت کنه به آسمون ... اوج بگیری و از یه عشق رمینی برسی به عشق الهی این یعنی همون گوهر عشقی که خدا بهمون هدیه کرده که از عشق زمینی به شناخت منبع عشق یعنی خود خدا برسیم .
عشقی سرخ ، آسمونی ، جاوید و پاک براتون آرزو می کنم .... 
سلـــــــــــــــــــــــام
این چند وقتی که نبودم هم امتحانا بود هم ...
زحمتهام بالاخره دیده شد ... کلاسم به عنوان کلاس
نمونه انتخاب شد پنجشنبه تو اداره با بچه هام دعوت بودم
که تدریس کنم به عنوان تدریس برتر ...
خیلی خوشحالم که این اتفاق افتاد خواستم مثل همیشه
شما رو تو خوشحالیم شریک کنم
خدایا شکــــــــــــــــــــــرت
